Greece

_DSC0374

I watch the sun, the sun is fading

who is the one that put my ending?

I was once the world’s example

all now is gone, as it was bubble

I can’t see well, my eyes feel heavy

all seem so blurred, all seem so messy

My foots are missing, my arms are cut

I ‘m dressed as if I was attacked

I can’t recall, I can’t remember

who are the ones my body dismembered

Are those my people who didn’t guard me?

who left the foreigners to overpower me?

Or even them who joined the feast?

who ate my flesh and served the beast?

I ‘m left alone, the sun is fading

my eyes feel heavy, I see the ending.

Φόβος

Φοβού αυτόν που τίποτα δεν έχει

αυτόν που την αλήθεια δε βρίσκει πουθενά

που όταν κάθε βράδυ στο σπίτι του γυρίζει

τα χέρια του ειν’ βρώμικα, αδύναμα, αδειανά

Φοβού αυτόν που γέλασες το πιο πολύ  απ’ όλους

αυτόν που τόσα χρόνια σου κρατούσε συντροφιά

που ήταν τόσο εύκολο να τον καθοδηγήσεις

τα πάντα να του τάξεις με κάποιαν αρχοντιά

Φοβού αυτόν που τώρα σε κοιτάει

όχι μπροστά απ’ οθόνες, χαζόκουτα, χαρτιά

αυτόν που με τα βίας τα χέρια του σηκώνει

μη δει ίσως κάποιος σπιούνος πως δεν ζητοκραυγά

Φοβού αυτόν που φέρει το μαντήλι

αυτόν που το μαχαίρι δε σου μπηξε βαθειά

που όταν το ποτάμι θα δει να ξεχειλίζει

θα αλλάξει τα αντίβαρα πάνω στη ζυγαριά

Breda (2013)